You are owner my heart # SpeCial
Fiction>> You are owner my heart
Chapter>> Special
Actor>> Junno x Tatsuya + Yuichi x aya
Author>> ^OniHimE^
Type>> Sweet Romantic
สวัสดีเจ้าค่ะ อิอิ เป็นไงอ่า ตอนที่แล้วมีแอบซึ้งกันบ้างอ๊ะป่าวเนี่ย
งิงิ คนแต่งได้ข่าวว่าน้ำตาหยด แหมะ แหมะ ที่รักของเค้าจากไปตั้งสองคนอ่า แงๆ
ตอนนี้เป็นตอนพิเศษนะคะ แถมให้นิดนึง จะได้ไม่ตกข่าวคราวของสองหนุ่มที่เหลือนะจ๊ะ..
ไปอ่านกันเลยคร่า อย่ามัวแต่มาฟังอุ๋มบ่นอยู่เลย ฮ่าๆ..โกว์ โกว์......
--------------------------
"จุนโนะมาที่หน่อยสิ" หนุ่มหน้าสวยตะโกนเรียกคนรักจากในห้องครัว..
"มีอะไรจ๊ะที่รัก" ร่างสูงเดินตาหยีเข้ามาด้วยท่าทางทะเล้น อย่างที่เคยเป็น..
"เอ่อ..ขวดไหนซีอิ๊วขาวเหรอ??.." คนหน้าสวยถามพลางจ้องไปที่ขวดเครื่องปรุงที่เรียงกันหน้าสลอนบนโต๊ะปรุงอาหาร..
"โธ่..มานี่ๆ..บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวผมทำให้ทัตจังทานเอง" จุนโนะตอบพลางแย่งตะหลิวจากมือคนรัก แต่ไม่สำเร็จ..
"ม่ายยยอาววววว...ก็ชั้นอยากทำให้นายกินบ้างนี่นา..นายน่ะทำเพื่อชั้นมามากแล้ว.." จุนโนะสบตาทัตจังอย่างปลื้มๆ
"ขอบคุณน้าา ผมรักทัตจังที่สุดในโลกเลย.." จุนโนะพูดพลางโอบร่างคนตรงหน้าเข้ามากอดไว้แน่น.. ควันจากกระทะเริ่มกระจายไปทั่วห้องครัว บ่งบอกว่าความร้อนจากไฟได้ทำปฏิกิริยากับอาหารในกระทะเป็นที่เรียบร้อย..
"ว้ายยยย...!!!!..จุนโนะ ผัดผักไหม้หมดแล้ว..ทำไงดีๆ.." จุนโนะหัวเราะให้กับท่าทางของคนรักที่เก้ๆกังๆในห้องครัว..
"ก็ไม่ต้องทำไงหรอกที่รัก..นี่ไง.!!!!."
** 3 นาที ผ่านไป **
ควันจากชามบะหมี่ลอยขึ้นมากระทบปลายจมูกของคนทั้งคู่บนโต๊ะอาหาร
"หอมจังเลย..ลงมือกันเถอะ หิวอ่าาาา" จุนโนะพยักหน้ารัว ชวนคนข้างๆที่นั่งเกาท้ายทอยตัวเองอย่างอายๆ..
"แหะ แหะ บะหมี่อีกตามเคย"
"น่านะ....แค่ผมรู้ว่าคุณตั้งใจทำเพื่อผม..ผมก้พอใจแล้วล่ะ.." จุนโนะพูดพลางคีบลูกชิ้นปลาในชามของตัวเองใส่ปากให้คนรัก..
"ทัตจังว่ามั้ย ?? ตะเกียบเนี่ย..ถ้ามันมีข้างเดียวมันคงใช้งานได้ไม่เต็มที่ หรือบางทีอาจจะใช้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ..มันคงเหมือนกับผมล่ะมั้ง"
"ยังไงเหรอ" ทัตจังถามพลางเคี้ยวลูกชิ้นปลาในปากตุ้ยๆ..
"ก็ถ้าผมขาดคุณไป..ผมก็คงอยู่ไม่ได้น่ะสิ..อย่าหนีกันไปไหนนะรู้มั้ย..??" จุนโนะไม่ได้ต้องการคำตอบ หันมายิ้มตาหยีให้คนรักข้างๆที่กำลังนั่งหน้าแดงระเรื่อ..ก่อนจะขโมยจูบนแก้มใสไปฟอดใหญ่..
** ความรักของคนทั้งคู่ก็ยังคงเหมือนเดิม รักกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง แต่ที่เพิ่มขึ้นมาคงเป็นความหวานล่ะมั้ง (ซึ่งปกติค่อยจะมีซะที่ไหน) และที่เหมือนเดิมที่สุดก็คือ..ชามบะหมี่ 2 ชาม ตะเกียบ 2 คู่ และคน 2 คน..บนโต๊ะอาหาร **
- รักของเราจะมั่นคงอย่างนี้ตลอดไป ทางุจิ จุนโนะสุเกะ และ อุเอดะ ทัตสึยะ -
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
หลังจากจบมัธยมปลาย อายะก็ได้ไปศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย เธอเลือกเรียนคณะที่เกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา จึงมีโอกาสได้พบกับดารา-นักร้องมากหน้าหลายตา นักร้องที่เธอปลื้มเมื่อสมัยมัธยมหลายคน รวมทั้ง Black Davil ก็ด้วย.. ด้วยความสดใสน่ารักของเธอ ทำให้แมวมองทาบทามไปเล่นมิวสิควีดีโอ เพลงโซโลเดี่ยวของ นากามารุ ยูอิจิ โดยรับบทเป็นนางเอก ฉากรักโรแมนติกในมิวสิควีดีโอทำให้ทั้งคู่เกิดการอินเลิฟนอกจอ..อายะกลายเป็นดาวรุ่งดวงใหม่อย่างที่ไม่มีใครคาดถึง..
"นี่ยู ดูอีตาคนนั้นสิ เดินพุงห้อยมาเชียว" อายะบอกพลางชี้ให้ยูอิจิดูชายหนุ่มนอกร้านไอศครีมที่เค้านั่งอยู่..
"ใช่ๆ เค้าไปกินอะไรมาน่ะ มันถึงได้กลมขนาดนั้น อย่างกะแตงโมทั้งลูกแน่ะ ฮ่าๆ.." ---- "นั่นสินะ อายะก็ชักอยากจะรู้แล้วสิ.."
ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้ในร้านแล้ววิ่งตามชายหนุ่มคนนั้นไป..
"เอ่อ..คุณคะ ขอสัมภาษณ์คำถามเกี่ยวกับการรับประทานอาหารสักครู่ได้มั้ยคะ..??" อายะทำท่าทางเหมือนเป็นพิธีกรนอกสถานที่..โดยมียูอิจิพ่วงท้ายตามไปด้วย..
"ไม่ทราบว่าคุณทานอะไรเป็นอาหารเย็นบ่อยที่สุดคะ??" ชายหนุ่มรีบตอบ ท่าทางตื่นเต้นที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับดาราขนาดนี้..
-------------
"ฮ่าาาาาาาาา..ฮ่าาาาาาาาาา" เสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ดังขึ้นอีกครั้งในร้านไอศครีมร้านเดิม..
"อายะจะไม่กินขาหมูไปตลอดชีวิตเลย กลัวเป็นแบบอีตาคนเมื่อกี้อ่ะ น่าเกลียดชะมัดเลย ฮ่าๆ" ทั้งคู่ยังคงคุยกันเรื่องคนอื่นอย่างสนุกสนาน คงเป็นเพราะสาเหตุนี้ล่ะมั้งที่ทำให้ความรักก่อตัวขึ้นมาได้..
"ยู..อยากรู้จังว่า..ยูรักอายะหรือป่าว??" อายะตัดสินใจถามคนรัก หลังจากที่อยากรู้เรื่องคนอื่นมาทั้งวันละ ตอนนี้ขอรู้เรื่องหัวใจตัวเองบ้างละกัน..คำตอบที่ได้รับกลับมา ทำเอาสาวช่างจ้ออย่างอายะเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ..
"รักสิ ไม่รักอายะแล้วจะให้ยูไปรักใครล่ะ..ยูนึกว่าจะไม่อยากรู้เรื่องของเราบ้างซะแล้ว.."
"อายะก็รักยูนะ" คำว่ารักของคนทั้งคู่ไม่ค่อยหลุดออกมาให้ฟังกันบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่พูดออกมากก็ทำเอาคนทั้งคู่ไม่กล้ามองหน้ากันไปหลายชั่วโมงเลยล่ะ..(ยังจะอายกันอีกเหรอเนี่ย เห้อ....)
"ยู อยากรู้จังว่า......."
"อื้ม..ยูก็อยากรู้......." เหตุการณ์นี้กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของคนทั้งคู่ไปซะแล้ว (ถ้าวันไหนไม่อยากรู้มันจะตายมั้ยเนี่ย อยากรู้จริงๆ อ้าว.........ว่าแต่เค้าอยากรู้ เราเป็นเองซะงั้น อิอิ..)
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
**ความทรงจำของหัวใจ** ตัวหนังสือสีฟ้าบนปกสีขาวถูกเรียงอยู่บนชั้นหนังสือชั้นนำแทบจะทุกร้าน..รวมทั้งในร้านของยามะพีด้วยเช่นกัน ร่างโปร่งนั่งเท้าคางอยู่ที่เคาท์เตอร์ในร้านของตัวเอง สายตาจ้องไปที่หนังสือจากปลายปากกาของตัวเอง แล้วยิ้มออกมา..
-เพื่อนายนะโคคิ- ยามะพีพูดกับตัวเอง พลางแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่ดูสดใสกว่าทุกวัน..น้ำตาเริ่มคลอ มือสวยเช็ดน้ำตาของตัวเองออก ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง..
"ฉันจะไม่ร้องไห้อีกแล้วล่ะ.." บ่นกับตัวเองอีกตามเคย
สายลมวูบหนึ่งพัดมากระทบร่างโปร่งหลังเคาท์เตอร์ ยามะพีสัมผัสเบาๆที่แหวนทองคำขาวบนนิ้วเรียว..รับรู้ได้ถึงความรักและความห่วงใยของใครบางคน..ที่ไม่มีวันหายไปจากใจเค้าได้เลย..
"อรุณสวัสดิ์คร้าบบบบ" เสียงคุ้นหูดังมาจากทางประตูเลื่อนอัติโนมัติของร้าน..
"อ้าวจุน..วันนี้ทำไมมาแต่เช้าเชียว.." ยามะพีถาม
"วันนี้ว่าจะแวะไปเยี่ยมนิโนะหน่อยน่ะ..ไปด้วยกันมั้ย??"
"ไปสิ..เรากำลังคิดถึงโคคิอยู่เลย แวะไปหาซักหน่อย.." ยามะพีบอก พลางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายใบโปรดมาสะพาย ก่อนจะพากันออกไปจากร้าน..ไปยังที่ที่มีใครบางคนรอพวกเค้าอยู่..
รถคันหรูถูกจอดลงอย่างนิ่มนวลบนถนนในสุสาน ยามะพีก้าวลงจากรถก่อนจะตรงไปที่หลุมฝังศพของคนรัก.. ส่วนจุนก้ได้แต่แอบยิ้มในความมั่นคงของยามะพี ก่อนจะเดินไปยังหลุมศพของเพื่อนรักเช่นกัน..
"อ้าว พี่ฮิโระ มานานแล้วเหรอครับ" จุนทักทายตามความคุ้นเคย ทุกครั้งที่เค้ามา ไม่ว่าจะเช้าแค่ไหน ยังไงซะก็ต้องมีคนร่างสูงคนนี้มานั่งอยู่หน้าหลุมศพของนิโนะทุกที..ฮิโรกิได้แต่พยักหน้ารับ เพราะตั้งแต่วันนั้นเค้าก็กลายเป็นคนเก็บตัว และไม่พูดกับใครอีกเลย..
"ฉันมาเยี่ยมแล้วนิโนะ นายสบายดีใช่มั้ย??" จุนพูดพร้อมกับวางดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ลงบนหน้าหลุมฝังศพของนิโนะ..ยิ้มให้กับรูปที่อยู่หน้าหลุมศพนั้น ก่อนจะหันไปทางหลุมฝังศพของโคคิ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม..
"คิดถึงจัง สบายดีหรือป่าว??" ยามะพีพูดกับรูปบนป้ายหินอ่อนหน้าหลุมศพ..
"วันนี้มีดอกลาเวนเดอร์มาฝากด้วยล่ะ..สวยมั้ย?? ตั้งใจเอามาให้นายคนเดียวเลยนะ" มือสวยหยิบดอกลาเวนเดอร์ช่อใหญ่ข้างๆตัว วางลงบนหน้าหลุมศพของคนรัก ก่อนมองไปที่รูปบนป้ายหินอ่อนอีกครั้ง..ยิ้มบางๆออกมา..
-ในใจฉัน จะมีแค่นายคนเดียวตลอดไปนะ โคคิ-
** ทุกครั้งที่ยามะพีนึกถึงโคคิ เค้าจะรู้สึกได้ว่า สายลมที่พัดผ่านมา คือโคคิที่โอบกอดด้วยความอ่อนโยน และห่วงใย และบ่อยครั้งที่ยามะพีจะได้ยินเสียงแว่วมาจากที่ไกลๆว่า "ผมรักคุณ ยามะพี" แม้จะเบาเพียงใด จิตใจของคนทั้งคู่ที่เชื่อมสัมพันธ์ต่อกัน คำที่โคคิร้องบอก ดังก้องอยู่ในใจยามะพีเสมอ แม้วันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน มันจะไม่มีวันจางหายไปจากใจของยามะพี.. ความรักที่มั่นคงนี้ จะคงอยู่ตลอดไป ชั่วนิรันดร.. **
*-You are owner my heart Special-*
-------------THE END----------------
Chapter>> Special
Actor>> Junno x Tatsuya + Yuichi x aya
Author>> ^OniHimE^
Type>> Sweet Romantic
สวัสดีเจ้าค่ะ อิอิ เป็นไงอ่า ตอนที่แล้วมีแอบซึ้งกันบ้างอ๊ะป่าวเนี่ย
งิงิ คนแต่งได้ข่าวว่าน้ำตาหยด แหมะ แหมะ ที่รักของเค้าจากไปตั้งสองคนอ่า แงๆ
ตอนนี้เป็นตอนพิเศษนะคะ แถมให้นิดนึง จะได้ไม่ตกข่าวคราวของสองหนุ่มที่เหลือนะจ๊ะ..
ไปอ่านกันเลยคร่า อย่ามัวแต่มาฟังอุ๋มบ่นอยู่เลย ฮ่าๆ..โกว์ โกว์......
--------------------------
"จุนโนะมาที่หน่อยสิ" หนุ่มหน้าสวยตะโกนเรียกคนรักจากในห้องครัว..
"มีอะไรจ๊ะที่รัก" ร่างสูงเดินตาหยีเข้ามาด้วยท่าทางทะเล้น อย่างที่เคยเป็น..
"เอ่อ..ขวดไหนซีอิ๊วขาวเหรอ??.." คนหน้าสวยถามพลางจ้องไปที่ขวดเครื่องปรุงที่เรียงกันหน้าสลอนบนโต๊ะปรุงอาหาร..
"โธ่..มานี่ๆ..บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวผมทำให้ทัตจังทานเอง" จุนโนะตอบพลางแย่งตะหลิวจากมือคนรัก แต่ไม่สำเร็จ..
"ม่ายยยอาววววว...ก็ชั้นอยากทำให้นายกินบ้างนี่นา..นายน่ะทำเพื่อชั้นมามากแล้ว.." จุนโนะสบตาทัตจังอย่างปลื้มๆ
"ขอบคุณน้าา ผมรักทัตจังที่สุดในโลกเลย.." จุนโนะพูดพลางโอบร่างคนตรงหน้าเข้ามากอดไว้แน่น.. ควันจากกระทะเริ่มกระจายไปทั่วห้องครัว บ่งบอกว่าความร้อนจากไฟได้ทำปฏิกิริยากับอาหารในกระทะเป็นที่เรียบร้อย..
"ว้ายยยย...!!!!..จุนโนะ ผัดผักไหม้หมดแล้ว..ทำไงดีๆ.." จุนโนะหัวเราะให้กับท่าทางของคนรักที่เก้ๆกังๆในห้องครัว..
"ก็ไม่ต้องทำไงหรอกที่รัก..นี่ไง.!!!!."
** 3 นาที ผ่านไป **
ควันจากชามบะหมี่ลอยขึ้นมากระทบปลายจมูกของคนทั้งคู่บนโต๊ะอาหาร
"หอมจังเลย..ลงมือกันเถอะ หิวอ่าาาา" จุนโนะพยักหน้ารัว ชวนคนข้างๆที่นั่งเกาท้ายทอยตัวเองอย่างอายๆ..
"แหะ แหะ บะหมี่อีกตามเคย"
"น่านะ....แค่ผมรู้ว่าคุณตั้งใจทำเพื่อผม..ผมก้พอใจแล้วล่ะ.." จุนโนะพูดพลางคีบลูกชิ้นปลาในชามของตัวเองใส่ปากให้คนรัก..
"ทัตจังว่ามั้ย ?? ตะเกียบเนี่ย..ถ้ามันมีข้างเดียวมันคงใช้งานได้ไม่เต็มที่ หรือบางทีอาจจะใช้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ..มันคงเหมือนกับผมล่ะมั้ง"
"ยังไงเหรอ" ทัตจังถามพลางเคี้ยวลูกชิ้นปลาในปากตุ้ยๆ..
"ก็ถ้าผมขาดคุณไป..ผมก็คงอยู่ไม่ได้น่ะสิ..อย่าหนีกันไปไหนนะรู้มั้ย..??" จุนโนะไม่ได้ต้องการคำตอบ หันมายิ้มตาหยีให้คนรักข้างๆที่กำลังนั่งหน้าแดงระเรื่อ..ก่อนจะขโมยจูบนแก้มใสไปฟอดใหญ่..
** ความรักของคนทั้งคู่ก็ยังคงเหมือนเดิม รักกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง แต่ที่เพิ่มขึ้นมาคงเป็นความหวานล่ะมั้ง (ซึ่งปกติค่อยจะมีซะที่ไหน) และที่เหมือนเดิมที่สุดก็คือ..ชามบะหมี่ 2 ชาม ตะเกียบ 2 คู่ และคน 2 คน..บนโต๊ะอาหาร **
- รักของเราจะมั่นคงอย่างนี้ตลอดไป ทางุจิ จุนโนะสุเกะ และ อุเอดะ ทัตสึยะ -
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
หลังจากจบมัธยมปลาย อายะก็ได้ไปศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย เธอเลือกเรียนคณะที่เกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา จึงมีโอกาสได้พบกับดารา-นักร้องมากหน้าหลายตา นักร้องที่เธอปลื้มเมื่อสมัยมัธยมหลายคน รวมทั้ง Black Davil ก็ด้วย.. ด้วยความสดใสน่ารักของเธอ ทำให้แมวมองทาบทามไปเล่นมิวสิควีดีโอ เพลงโซโลเดี่ยวของ นากามารุ ยูอิจิ โดยรับบทเป็นนางเอก ฉากรักโรแมนติกในมิวสิควีดีโอทำให้ทั้งคู่เกิดการอินเลิฟนอกจอ..อายะกลายเป็นดาวรุ่งดวงใหม่อย่างที่ไม่มีใครคาดถึง..
"นี่ยู ดูอีตาคนนั้นสิ เดินพุงห้อยมาเชียว" อายะบอกพลางชี้ให้ยูอิจิดูชายหนุ่มนอกร้านไอศครีมที่เค้านั่งอยู่..
"ใช่ๆ เค้าไปกินอะไรมาน่ะ มันถึงได้กลมขนาดนั้น อย่างกะแตงโมทั้งลูกแน่ะ ฮ่าๆ.." ---- "นั่นสินะ อายะก็ชักอยากจะรู้แล้วสิ.."
ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้ในร้านแล้ววิ่งตามชายหนุ่มคนนั้นไป..
"เอ่อ..คุณคะ ขอสัมภาษณ์คำถามเกี่ยวกับการรับประทานอาหารสักครู่ได้มั้ยคะ..??" อายะทำท่าทางเหมือนเป็นพิธีกรนอกสถานที่..โดยมียูอิจิพ่วงท้ายตามไปด้วย..
"ไม่ทราบว่าคุณทานอะไรเป็นอาหารเย็นบ่อยที่สุดคะ??" ชายหนุ่มรีบตอบ ท่าทางตื่นเต้นที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับดาราขนาดนี้..
-------------
"ฮ่าาาาาาาาา..ฮ่าาาาาาาาาา" เสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ดังขึ้นอีกครั้งในร้านไอศครีมร้านเดิม..
"อายะจะไม่กินขาหมูไปตลอดชีวิตเลย กลัวเป็นแบบอีตาคนเมื่อกี้อ่ะ น่าเกลียดชะมัดเลย ฮ่าๆ" ทั้งคู่ยังคงคุยกันเรื่องคนอื่นอย่างสนุกสนาน คงเป็นเพราะสาเหตุนี้ล่ะมั้งที่ทำให้ความรักก่อตัวขึ้นมาได้..
"ยู..อยากรู้จังว่า..ยูรักอายะหรือป่าว??" อายะตัดสินใจถามคนรัก หลังจากที่อยากรู้เรื่องคนอื่นมาทั้งวันละ ตอนนี้ขอรู้เรื่องหัวใจตัวเองบ้างละกัน..คำตอบที่ได้รับกลับมา ทำเอาสาวช่างจ้ออย่างอายะเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ..
"รักสิ ไม่รักอายะแล้วจะให้ยูไปรักใครล่ะ..ยูนึกว่าจะไม่อยากรู้เรื่องของเราบ้างซะแล้ว.."
"อายะก็รักยูนะ" คำว่ารักของคนทั้งคู่ไม่ค่อยหลุดออกมาให้ฟังกันบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่พูดออกมากก็ทำเอาคนทั้งคู่ไม่กล้ามองหน้ากันไปหลายชั่วโมงเลยล่ะ..(ยังจะอายกันอีกเหรอเนี่ย เห้อ....)
"ยู อยากรู้จังว่า......."
"อื้ม..ยูก็อยากรู้......." เหตุการณ์นี้กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของคนทั้งคู่ไปซะแล้ว (ถ้าวันไหนไม่อยากรู้มันจะตายมั้ยเนี่ย อยากรู้จริงๆ อ้าว.........ว่าแต่เค้าอยากรู้ เราเป็นเองซะงั้น อิอิ..)
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
**ความทรงจำของหัวใจ** ตัวหนังสือสีฟ้าบนปกสีขาวถูกเรียงอยู่บนชั้นหนังสือชั้นนำแทบจะทุกร้าน..รวมทั้งในร้านของยามะพีด้วยเช่นกัน ร่างโปร่งนั่งเท้าคางอยู่ที่เคาท์เตอร์ในร้านของตัวเอง สายตาจ้องไปที่หนังสือจากปลายปากกาของตัวเอง แล้วยิ้มออกมา..
-เพื่อนายนะโคคิ- ยามะพีพูดกับตัวเอง พลางแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่ดูสดใสกว่าทุกวัน..น้ำตาเริ่มคลอ มือสวยเช็ดน้ำตาของตัวเองออก ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง..
"ฉันจะไม่ร้องไห้อีกแล้วล่ะ.." บ่นกับตัวเองอีกตามเคย
สายลมวูบหนึ่งพัดมากระทบร่างโปร่งหลังเคาท์เตอร์ ยามะพีสัมผัสเบาๆที่แหวนทองคำขาวบนนิ้วเรียว..รับรู้ได้ถึงความรักและความห่วงใยของใครบางคน..ที่ไม่มีวันหายไปจากใจเค้าได้เลย..
"อรุณสวัสดิ์คร้าบบบบ" เสียงคุ้นหูดังมาจากทางประตูเลื่อนอัติโนมัติของร้าน..
"อ้าวจุน..วันนี้ทำไมมาแต่เช้าเชียว.." ยามะพีถาม
"วันนี้ว่าจะแวะไปเยี่ยมนิโนะหน่อยน่ะ..ไปด้วยกันมั้ย??"
"ไปสิ..เรากำลังคิดถึงโคคิอยู่เลย แวะไปหาซักหน่อย.." ยามะพีบอก พลางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายใบโปรดมาสะพาย ก่อนจะพากันออกไปจากร้าน..ไปยังที่ที่มีใครบางคนรอพวกเค้าอยู่..
รถคันหรูถูกจอดลงอย่างนิ่มนวลบนถนนในสุสาน ยามะพีก้าวลงจากรถก่อนจะตรงไปที่หลุมฝังศพของคนรัก.. ส่วนจุนก้ได้แต่แอบยิ้มในความมั่นคงของยามะพี ก่อนจะเดินไปยังหลุมศพของเพื่อนรักเช่นกัน..
"อ้าว พี่ฮิโระ มานานแล้วเหรอครับ" จุนทักทายตามความคุ้นเคย ทุกครั้งที่เค้ามา ไม่ว่าจะเช้าแค่ไหน ยังไงซะก็ต้องมีคนร่างสูงคนนี้มานั่งอยู่หน้าหลุมศพของนิโนะทุกที..ฮิโรกิได้แต่พยักหน้ารับ เพราะตั้งแต่วันนั้นเค้าก็กลายเป็นคนเก็บตัว และไม่พูดกับใครอีกเลย..
"ฉันมาเยี่ยมแล้วนิโนะ นายสบายดีใช่มั้ย??" จุนพูดพร้อมกับวางดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ลงบนหน้าหลุมฝังศพของนิโนะ..ยิ้มให้กับรูปที่อยู่หน้าหลุมศพนั้น ก่อนจะหันไปทางหลุมฝังศพของโคคิ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม..
"คิดถึงจัง สบายดีหรือป่าว??" ยามะพีพูดกับรูปบนป้ายหินอ่อนหน้าหลุมศพ..
"วันนี้มีดอกลาเวนเดอร์มาฝากด้วยล่ะ..สวยมั้ย?? ตั้งใจเอามาให้นายคนเดียวเลยนะ" มือสวยหยิบดอกลาเวนเดอร์ช่อใหญ่ข้างๆตัว วางลงบนหน้าหลุมศพของคนรัก ก่อนมองไปที่รูปบนป้ายหินอ่อนอีกครั้ง..ยิ้มบางๆออกมา..
-ในใจฉัน จะมีแค่นายคนเดียวตลอดไปนะ โคคิ-
** ทุกครั้งที่ยามะพีนึกถึงโคคิ เค้าจะรู้สึกได้ว่า สายลมที่พัดผ่านมา คือโคคิที่โอบกอดด้วยความอ่อนโยน และห่วงใย และบ่อยครั้งที่ยามะพีจะได้ยินเสียงแว่วมาจากที่ไกลๆว่า "ผมรักคุณ ยามะพี" แม้จะเบาเพียงใด จิตใจของคนทั้งคู่ที่เชื่อมสัมพันธ์ต่อกัน คำที่โคคิร้องบอก ดังก้องอยู่ในใจยามะพีเสมอ แม้วันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน มันจะไม่มีวันจางหายไปจากใจของยามะพี.. ความรักที่มั่นคงนี้ จะคงอยู่ตลอดไป ชั่วนิรันดร.. **
*-You are owner my heart Special-*
-------------THE END----------------
